Statistiques
Blogspot            ancien site - cliquer ici / old website - click here            Poetrypoem

Arménien (81-85 français / russe / arménien)

PDF
Imprimer
Envoyer

Athanase Vantchev De Thracy – poems
Translated into Armenian by Gagik Davtyan
81.

Radieuse inconscience des bégonias,
Lèvres qui s’épanouissent
Et empourprent le jour
Comme les calices des coquelicots !

Prodigieuse, attendrissante
Beauté des poèmes
De Tchang Kieou-ling !

Glose :

Tchang Kieou-ling (673-740) : poète chinois. D’origine cantonaise, il fut un des éminents conseillers de l’empereur Hiuan-tsong (713-756).


81.

Հավատ ճառագայթող բեգոնիաներ,
Շուրթեր, որ ծաղկում են
Եվ օրերը ներկում ծիրանիով,
Բաժակների նման կակաչների:

Ցնցող, հուզախռով,
Գեղեցիկ են երգերը
Չանգ Կյու – լինգի:

Ծանոթագրություն. Չանգ Կյու – լինգ (673-740), չինացի բանաստեղծ, կայսր Թո Վան ցոնգի (713-756) նշանավոր խորհրդականներից մեկը:

82.

Le souffle égal de la brise
Et la suave rumeur de l’eau !

Je lis Sohrawardî
Tremblant d’émerveillement
De tout mon corps !

Ô Lumière pure et immatérielle
Au-dessus de tout,
Toi qui te dévoiles par illumination,
De lumière en lumière
Doucement, graduellement !

Ô Lumière originelle et suprême,
Nûr al-Anwar, Lumière des lumières,
Toi, mère de tout ce qui se meut et respire !

Et vous, parfums céleste,
Respiration de l’Arbre du Paradis !

Glose :
Shahab al-Din Yahya as-Sohrawardi : (en persan : شهاب الدين يحيى سهروردى). Philosophe mystique perse, fondateur de la philosophie illuminative, né en 1155 en Iran, mort en 1191 à Alep, en Syrie. L'originalité de la sagesse de l'Ishraq fondée par Sohrawardi est d'unifier et de synthétiser l'héritage zoroastrien, la philosophie platonicienne et la révélation islamique (cette dernière incluant la révélation juive et chrétienne). L' « Orient » défini par sa « Sagesse orientale » est en fait un Orient « intérieur », le symbole de la Lumière qui est aussi Connaissance, opposé à « l'exil occidental » qui est éloignement et oubli de cette connaissance dans les ténèbres de la matière.

82.

Քամու համաչափ շնչառություն
Եվ ջրերի խաղաղարար աղմուկ:

Ես Սոխրավարդի եմ կարդում,
Ամբողջ մարմնով
Դողալով:

Օ, մաքուր, աներկրային,
Համապարփակ լույս:
Դու, որ բացվում ես լուռ մտածելով,
Լույսից դեպի լույսը,
Առանց շտապելու, հետզհետե:

Օ, նախաստեղծ, երկնային Լույս,
Նուր ալ Անվար, լույսերի Լույս,
Դու, հայր ամենայնի, որ շարժվում է, շնչում:

Եվ դուք, երկնային բուրմունքներ,
Դրախտածառի շնչից:

Ծանոթագրություն. Շահաբ ալ Դին Յահյա աս-Սոխրավարդի, պարսիկ փիլիսոփա միստիկ, լուսավորության փիլիսոփայության հիմնադիրը (1155-1191):

83.

Ô saule en fleurs,
Silencieux symbole de l’âme
Qui reprend vie !

Regard du ciel qui suspend le temps,
Lucidité des fleurs
Qui confondent l’esprit humain
Et nous font courir, insatiables,
Derrière les frissons de notre propre ombre !

Âme, tu le sais, le sort du monde
Dépend toujours de l’amour !

Amice, ad quid venisti ?

Glose :

Amice, ad quid venisti : expression latine qui signifie « Mon ami, qu’es-tu venu faire ici ? » Paroles de Jésus à Judas dans le jardin de Gethsémani.

83.

Օ, ծաղկող ուռենի,
Լռակյաց խորհրդանիշ
Վերակենդանացող հոգու:

Երկնային հայացք, ժամանակը արգելակող,
Ծաղիկների պայծառություն,
Որ Մարդկային միտքը շփոթեցնում
Եվ ստիպում են մեզ համառորեն վազել
Մեր սեփական դողացող ստվերի հետևից:

Դու լավ գիտես, հոգիս, որ աշխարհի բախտը
Միշտ կախված է սիրուց:

“Amice, ad quid venisti”?

Ծանոթագրություն. Լատինական ասացվածք - «Բարեկամ, դու ինչո՞ւ ես եկել այստեղ»: Այս խոսքերն է ուղղել Հիսուսը Հուդային Գեթսեմանի այգում:

84.

Le chiffre 7 –
Disent les Thérapeutes –
Est le nombre de la pureté
Et de la virginité perpétuelle !

J’ouvre les yeux
Et regarde la lumière
Qui est dans ta main !

Anges, est-il vrai, Anges,
Que vous vous occupez
Des funérailles des justes ?

Ô beau matin de juin,
Instille dans mes prunelles
L’esprit de joie !

Glose :
Thérapeutes : (du grec ancien θεραπευτής / therapeutếs, « serviteur », d'où « celui qui prend soin de quelqu'un » et enfin « médecin ». Le premier sens s'explique par celui, particulier, de « serviteur de Dieu ». Antiquité : ascète qui se livrait à la vie contemplative et mortifiée. Les thérapeutes ont été les modèles de la vie monastique.

84.

7 թիվը -
Ասում են թերապևտները,-
Չափն է մաքրության
Եվ անմեղության:

Ես բաց եմ անում աչքերս մի կերպ,
Եվ քնաթաթախ նայում զարմանքով
Քո ափի լույսին:

Օ, հրեշտակներ, ճի՞շտ է իսկապես,
Որ արդարների թաղումներով եք
Զբաղված դուք միշտ:

Օ, հրաշարար հունիսյան լուսայգ,
Իմ աչքերի մեջ կաթեցրու քո տաք
Բերկրանքի ոգին:

85.

Bleuet des champs,
Petite fleur fraternelle,
Tu es la délicate simplicité
Qui me fait aimer ce matin d’été
Et revivre le temps oublié des dieux.

Toi, si frêle, si innocente,
Si riche de foi et d’ardeur,
Souffle léger d’espoir !

Je m’arrête, je souris, j’admire
Et me jette, le cœur rempli de ciel,
Dans les jours immortels à venir !

Et, comme le solennel Ennius,
Je murmure :

Nemo me lacrimis decoret, nec funera fletu
Fac sit : quur ? volito vivu’ per ora virum.

Glose :
Bleuet (n.m.) : plante à fleurs bleues du genre Centaurea, famille des Asteraceae.
Nemo me lacrimis decoret, nec funera fletu
Fac sit : quur ? volito vivu’ per ora virûm.
(« Point de larmes à mon sujet ! À quoi bon ?
Je suis vivant et je vole de bouche en bouche »)
Il s’agit de l’épitaphe du vieil poète latin Ennius. C’est sous forme de gloire que le grand homme demande son salaire. Quintus Ennius (239 av. J.-C. - 169 av. J.-C.) : auteur de l’époque de la République romaine. On le considère comme le père de la poésie latine. Il fut promu poète officiel de Rome. Bien que seuls des fragments de son œuvre nous aient été conservés (par Apulée notamment), son influence sur la littérature latine est très important.

85.

Այս դաշտային կապույտ տերեփուկը,
Փոքրիկ այս ծաղիկը,
Քնքուշ, ինչպես ինքը պարզությունը,
Սա, այս ամառային առավոտյան
Սիրելու է մղում,
Եվ ստիպում հիշել աստըծուց մոռացված ժամանակը:

Այսպես փխրուն, անմեղ,
Այսքան լեցուն հավատով ու եռանդով,
Հույսի շնչառությամբ թեթևակի:

Ես կանգ առել՝ ժպտում, հիանում եմ,
Եվ երկնքով լեցուն ամբողջ սրտով նետվում
Գիրկը գալիք անմահ ժամանակի:

Եվ շշնջում եմ ես
Էնեոսի նման.

«Nemo me lacrimis decoret, nec funera fletu,
Fac sit: quur? Volito vivu’ora virum»

Ծանոթագրություն. «Ոչ մի կաթիլ արցունք իմ հասցեին: Ինչո՞ւ: Ես ապրում եմ, և թռչում շուրթեշուրթ»:
Տապանագիր հնադարյան լատին բանաստեղծ Էնեոսի շիրմին: