Statistiques
Blogspot            ancien site - cliquer ici / old website - click here            Poetrypoem

Arménien (56-60 -français / russe / arménien)

PDF
Imprimer
Envoyer

56.

Ma chère cousine Anne,
L’âme ne peut ni cesser d’être
Ni cesser de faire vivre et vibrer le corps !

Oui, ma cousine,
Il faut voir la vérité
À la lumière de la vérité !

Ce qui est immortel, Anne,
Est permanent et éternel
Et ne peut se corrompre !

Nul ne peut être et ne pas être
En un seul et même temps !

C’est à cela que je pense, ma cousine,
En écoutant le joyeux babil
Des rouges-gorges !

56.

Իմ անգին Աննա, մորքուրի աղջիկ,
Հոգին չի կարող ոչ գոյն ընդհատել,
Եվ ոչ էլ զսպել կյանքի ընթացքն ու տրոփը սրտի:

Այո, սիրելիս,
Իրականության լույսի տակ է պետք
Նայել աչքերին իրականության:

Այն, ինչ անմահ է, սիրելի Աննա,
Մշտաներկա է և հավերժական,
Չի կարող խեղվել:

Ի վիճակի չէ ոչ մեկը լինել, բայց և չլինել
Միաժամանակ:

Ես այս մասին եմ մտածում հիմա,
Լսելով զվարթ ճռվողյունները
Շիկահավերի:

57.

Le nom du sémanticien grec
Prodicos de Céos
M’émeut profondément !

Cette flamme de vie
Qui transcende sa vie !

Cette âme qui ressemble à une vague
À jamais inapaisée !

Flux et reflux perpétuels
De la pensée,
Saisons fugaces qui s’élèvent et s’abaissent
En tourbillonnant !

Mots,
Philtres d’incantation,
Amulettes magiques !

Ô Criton,
Viens fermer mes yeux et ma bouche
Le jour de ma mort !

Glose :
Prodicos de Céos (né entre 470 et 460 av. J.-C.) – mort après 399 av. J.-C.) : (en grec ancien Πρόδικος / Prodikos). Philosophe présocratique grec. Sophiste, mais aussi sémanticien, il s'attacha à définir le sens des mots et à distinguer des termes qui semblaient être synonymes, ce qui lui valut la considération de Socrate.
Sémantique (n.f.) : du grec ancien σημαίνω, sêmainein, « signifier ». Linguistique : étude de la signification des mots.
Criton : dialogue éthique de Platon entre Socrate et son disciple Criton ayant pour sujet le devoir. Ce dernier a fermé les yeux et la bouche de Socrate mort.

57.

Ինձ խորապես հուզում է անունը
Հույն բառագետ
Պրոդիկոս Սեոսի:

Հուր կար սրտում նրա
Կյանքի ամբողջ ճամփին:

Հոգին հավերժական շարժման մեջ էր, ինչպես
Ալիքն օվկանոսի:

Մտքի մակընթացություններ ու տեղատվություններ,
Միմյանց հերթագայող
Բուռն վերելքների և անկումների
Հպանցիկ շրջաններ:;

Բառեր,
Որոնց կախարդանքը ընդմիջվում է
Մոգական հուռութքներով;

Օ, Կրիտոն բարի,
Իմ վախճանի օրը
Եկ ու իմ աչքերը և բերանս փակիր:

Ծանոթագրություն.
Կրիտոն. Պլատոնի հայտնի երկխոսության կերպար, ով փակել է Սոկրատեսի աչքերն ու բերանը՝ մահից հետո:

58.

Rester attentif, admirer
La modeste veilleuse
Qui change la chambre
En île de lumière tendre !

Écrire avec limpidité et élégance,
Jeter quelque jour
Sur ce qui paraît obscur !

Expulser la peur de la peur,
Écouter le chant de l’âme
Qui tisse
Continuellement
Le corps !

58.

Արթուն մնալ, սքանչանալ
Համեստ լուսամփոփով,
Որ սենյակդ դարձնում է
Նրբին լույսի կղզի:

Գրել հստակ,
Լուսավորել
Այն, ինչ մութ է թվում :

Քշել սարսափը սարսափից,
Լսել երգը հոգու,
Որը
Երբեք չի դադարում
Մարմին ստեղծելուց :


59.

Non, Ami,
On ne peut séparer une chose
De ce qu’elle est essentiellement !

Seul peut mourir
Ce qui participe à la vie !

Délires lysergiques des penseurs,
Intelligence
Brillante et incisive
Comme une lame de diamant rose !...

Mais enfin, âme, pourquoi
Mon cœur préfère-t-il aux discours somptueux
Des esprits affûtés
Le limpide roucoulement
Des tourterelles
Et le bleu babil des ruisseaux !

Glose :
Lysergique (adj. invariable) : dérivé de l'ergot de seigle, puissant hallucinogène. L'ergot de seigle - Claviceps purpurea : champignon du groupe des ascomycètes, parasite du seigle et d’autres céréales. Il contient des alcaloïdes responsables de l'ergotisme, en particulier l’acide lysergique dont est dérivé le LSD.

59.

Չէ, բարեկամ,
Անհնար է ինչ – որ մի բան բաժանել նրանից
Ինչ որ ինքն է, ըստ էության և պատկերի նաև:

Մեռնել կարող է նա միայն,
Ով մասնիկն է կյանքի :

Գիտեմ, մտքի հսկաների
Զառանցանքը նույնիսկ
Փայլուն է, սուր, ինչպես զեհը
Վարդագույն ադամանդի:

Բայց դե սիրտս, վերջիվերջո,
Չգիտեմ թե ինչու,
Նուրբ մտքերից, ճոռոմ խոսքից
Նախնտրել է միշտ էլ
Տատրակների ղունղունոցն ու
Խոխոջն առվակների:

60.

Norton, que te dire de moi ?
Je suis essentiellement
Poète, amour et musique,
Comme la neige, mon Ami,
Est essentiellement neige,
Blancheur et froideur !

Comme la lamelle d’or funéraire
De Thurium,
Je parle de l’origine orphique
De la haute poésie,
De la pure parenté
De l’âme avec le divin !

L’âme, Norton,
Sait les choses de toujours !

Comme sont belles ces paroles de Cicéron :

Corpore niveum candorem,
Adspectu igneum ardorem assequebatur!

Glose :
Lamelle d’or : Virgile essaie de conci¬lier enfers sou¬ter¬rains et croyance en une immor¬ta¬lité céleste. On plaçait le séjour des âmes soit dans « le soleil et la lune », assi¬mi¬lés aux Îles Fortunées par le « caté¬chisme » pytha¬go¬ri¬cien, soit dans la Voie Lactée, comme en atteste Cicéron dans le Songe de Scipion. Une lamelle de Thurium évoque « les prai¬ries sacrées et les bos¬quets de Perséphone » où séjour¬nent les Élus.
Certaines lamelles d’or conseillent au défunt de prendre le chemin qui va à droite, vers la fontaine de mémoire, ce qui suppose qu’un autre chemin mène vers l’oubli, le Lêthê, cette inconscience définitive.
Thurioi, Thurii ou Thurium était une ville de la Grande Grèce sur le Golf de Tarente, près du site de Sybaris. La fondation de la ville remontait à 452 av. J.-C.
Corpore niveum candorem,
Adspectu igneum ardorem assequebatur ! =

56.

Ma chère cousine Anne,
L’âme ne peut ni cesser d’être
Ni cesser de faire vivre et vibrer le corps !

Oui, ma cousine,
Il faut voir la vérité
À la lumière de la vérité !

Ce qui est immortel, Anne,
Est permanent et éternel
Et ne peut se corrompre !

Nul ne peut être et ne pas être
En un seul et même temps !

C’est à cela que je pense, ma cousine,
En écoutant le joyeux babil
Des rouges-gorges !

56.

Իմ անգին Աննա, մորքուրի աղջիկ,
Հոգին չի կարող ոչ գոյն ընդհատել,
Եվ ոչ էլ զսպել կյանքի ընթացքն ու տրոփը սրտի:

Այո, սիրելիս,
Իրականության լույսի տակ է պետք
Նայել աչքերին իրականության:

Այն, ինչ անմահ է, սիրելի Աննա,
Մշտաներկա է և հավերժական,
Չի կարող խեղվել:

Ի վիճակի չէ ոչ մեկը լինել, բայց և չլինել
Միաժամանակ:

Ես այս մասին եմ մտածում հիմա,
Լսելով զվարթ ճռվողյունները
Շիկահավերի:

57.

Le nom du sémanticien grec
Prodicos de Céos
M’émeut profondément !

Cette flamme de vie
Qui transcende sa vie !

Cette âme qui ressemble à une vague
À jamais inapaisée !

Flux et reflux perpétuels
De la pensée,
Saisons fugaces qui s’élèvent et s’abaissent
En tourbillonnant !

Mots,
Philtres d’incantation,
Amulettes magiques !

Ô Criton,
Viens fermer mes yeux et ma bouche
Le jour de ma mort !

Glose :
Prodicos de Céos (né entre 470 et 460 av. J.-C.) – mort après 399 av. J.-C.) : (en grec ancien Πρόδικος / Prodikos). Philosophe présocratique grec. Sophiste, mais aussi sémanticien, il s'attacha à définir le sens des mots et à distinguer des termes qui semblaient être synonymes, ce qui lui valut la considération de Socrate.
Sémantique (n.f.) : du grec ancien σημαίνω, sêmainein, « signifier ». Linguistique : étude de la signification des mots.
Criton : dialogue éthique de Platon entre Socrate et son disciple Criton ayant pour sujet le devoir. Ce dernier a fermé les yeux et la bouche de Socrate mort.

57.

Ինձ խորապես հուզում է անունը
Հույն բառագետ
Պրոդիկոս Սեոսի:

Հուր կար սրտում նրա
Կյանքի ամբողջ ճամփին:

Հոգին հավերժական շարժման մեջ էր, ինչպես
Ալիքն օվկանոսի:

Մտքի մակընթացություններ ու տեղատվություններ,
Միմյանց հերթագայող
Բուռն վերելքների և անկումների
Հպանցիկ շրջաններ:;

Բառեր,
Որոնց կախարդանքը ընդմիջվում է
Մոգական հուռութքներով;

Օ, Կրիտոն բարի,
Իմ վախճանի օրը
Եկ ու իմ աչքերը և բերանս փակիր:

Ծանոթագրություն.
Կրիտոն. Պլատոնի հայտնի երկխոսության կերպար, ով փակել է Սոկրատեսի աչքերն ու բերանը՝ մահից հետո:

58.

Rester attentif, admirer
La modeste veilleuse
Qui change la chambre
En île de lumière tendre !

Écrire avec limpidité et élégance,
Jeter quelque jour
Sur ce qui paraît obscur !

Expulser la peur de la peur,
Écouter le chant de l’âme
Qui tisse
Continuellement
Le corps !

58.

Արթուն մնալ, սքանչանալ
Համեստ լուսամփոփով,
Որ սենյակդ դարձնում է
Նրբին լույսի կղզի:

Գրել հստակ,
Լուսավորել
Այն, ինչ մութ է թվում :

Քշել սարսափը սարսափից,
Լսել երգը հոգու,
Որը
Երբեք չի դադարում
Մարմին ստեղծելուց :


59.

Non, Ami,
On ne peut séparer une chose
De ce qu’elle est essentiellement !

Seul peut mourir
Ce qui participe à la vie !

Délires lysergiques des penseurs,
Intelligence
Brillante et incisive
Comme une lame de diamant rose !...

Mais enfin, âme, pourquoi
Mon cœur préfère-t-il aux discours somptueux
Des esprits affûtés
Le limpide roucoulement
Des tourterelles
Et le bleu babil des ruisseaux !

Glose :
Lysergique (adj. invariable) : dérivé de l'ergot de seigle, puissant hallucinogène. L'ergot de seigle - Claviceps purpurea : champignon du groupe des ascomycètes, parasite du seigle et d’autres céréales. Il contient des alcaloïdes responsables de l'ergotisme, en particulier l’acide lysergique dont est dérivé le LSD.

59.

Չէ, բարեկամ,
Անհնար է ինչ – որ մի բան բաժանել նրանից
Ինչ որ ինքն է, ըստ էության և պատկերի նաև:

Մեռնել կարող է նա միայն,
Ով մասնիկն է կյանքի :

Գիտեմ, մտքի հսկաների
Զառանցանքը նույնիսկ
Փայլուն է, սուր, ինչպես զեհը
Վարդագույն ադամանդի:

Բայց դե սիրտս, վերջիվերջո,
Չգիտեմ թե ինչու,
Նուրբ մտքերից, ճոռոմ խոսքից
Նախնտրել է միշտ էլ
Տատրակների ղունղունոցն ու
Խոխոջն առվակների:

60.

Norton, que te dire de moi ?
Je suis essentiellement
Poète, amour et musique,
Comme la neige, mon Ami,
Est essentiellement neige,
Blancheur et froideur !

Comme la lamelle d’or funéraire
De Thurium,
Je parle de l’origine orphique
De la haute poésie,
De la pure parenté
De l’âme avec le divin !

L’âme, Norton,
Sait les choses de toujours !

Comme sont belles ces paroles de Cicéron :

Corpore niveum candorem,
Adspectu igneum ardorem assequebatur!

Glose :
Lamelle d’or : Virgile essaie de conci¬lier enfers sou¬ter¬rains et croyance en une immor¬ta¬lité céleste. On plaçait le séjour des âmes soit dans « le soleil et la lune », assi¬mi¬lés aux Îles Fortunées par le « caté¬chisme » pytha¬go¬ri¬cien, soit dans la Voie Lactée, comme en atteste Cicéron dans le Songe de Scipion. Une lamelle de Thurium évoque « les prai¬ries sacrées et les bos¬quets de Perséphone » où séjour¬nent les Élus.
Certaines lamelles d’or conseillent au défunt de prendre le chemin qui va à droite, vers la fontaine de mémoire, ce qui suppose qu’un autre chemin mène vers l’oubli, le Lêthê, cette inconscience définitive.
Thurioi, Thurii ou Thurium était une ville de la Grande Grèce sur le Golf de Tarente, près du site de Sybaris. La fondation de la ville remontait à 452 av. J.-C.
Corpore niveum candorem,
Adspectu igneum ardorem assequebatur ! =
Son corps était blanc comme la neige
Et ses yeux étincelants comme le feu !

60.

Նորտոն, իմ մասին ի՞նչ ասեմ ես քեզ:
Ամենից առաջ՝ բանաստեղծ եմ ես:
Սերն ու մեղեդին
Նման են ձյունի:
Հատկապես ձյունի:
Ճերմակություն է և սառնամանիք:

Ինչպես Տուրիումի
Թաղման ոսկեձույլ սկավառակը,
Ես արմատների մասին եմ խոսում
Օրփեոսական բանաստեղծության,
Եվ ամուր կապից
Հոգիների և Աստվածայինի:

Մեր հոգին, Նորտոն, նա գիտի միայն
Ճշմարտությունը հավիտենական:

Ինչ գեղեցիկ է Ցիցերոնն ասել.

«Corpore niveum condorem,
Adspectu igneum arborem assequebatur»

Ծանոթագրություն. «Տուրիումի ոսկեձույլ սկսվսռակը» - հիշեցնում է «Պերսեփոնեի դաշտերի թավուտների» մասին, որտեղ բնակվում էին Ընտրյալները:

Son corps était blanc comme la neige
Et ses yeux étincelants comme le feu !

60.

Նորտոն, իմ մասին ի՞նչ ասեմ ես քեզ:
Ամենից առաջ՝ բանաստեղծ եմ ես:
Սերն ու մեղեդին
Նման են ձյունի:
Հատկապես ձյունի:
Ճերմակություն է և սառնամանիք:

Ինչպես Տուրիումի
Թաղման ոսկեձույլ սկավառակը,
Ես արմատների մասին եմ խոսում
Օրփեոսական բանաստեղծության,
Եվ ամուր կապից
Հոգիների և Աստվածայինի:

Մեր հոգին, Նորտոն, նա գիտի միայն
Ճշմարտությունը հավիտենական:

Ինչ գեղեցիկ է Ցիցերոնն ասել.

«Corpore niveum condorem,
Adspectu igneum arborem assequebatur»

Ծանոթագրություն. «Տուրիումի ոսկեձույլ սկսվսռակը» - հիշեցնում է «Պերսեփոնեի դաշտերի թավուտների» մասին, որտեղ բնակվում էին Ընտրյալները: