Statistiques
Blogspot            ancien site - cliquer ici / old website - click here            Poetrypoem

Arménien (51-55 - français / russe / arménien)

PDF
Imprimer
Envoyer

Athanase Vantchev De Thracy – poems
Translated into Armenian by Gagik Davtyan
51.

Je remercie les petites choses inutiles
Qui me mettent sur la voie du chant !

Leur silence au parfum discret,
Leur douce tiédeur hâtive
M’ouvrent l’aube secrète des mots !

Je me penche avec émotion
Sur leur préciosité éloquente
Pour tenir entre mes doigts attentifs
Le bleu léger du ciel !

51.

Փառք այս մանրուքներին, որ իմ ներսում
Արթնացնում են երգի ցանկությունը.

Լռությունը նրանց, բուրմունքները թեթև,
Ջերմությունը քնքուշ, հպանցավոր,
Գաղտնիքներն են բացում խոսքի լուսաբացի :

Եվ ես փշաքաղված,
Խոնարհվում եմ նրանց ճշգրտության առջև,
Եվ այնպես եմ ուզում ափերիս մեջ պահել
Երկինքների թեթև կապտությունը:

52.

Comme les petites lucioles
Clignotent dans la nuit
Pour appeler leurs amis,
Je remplis mes paroles de lumière
Pour attirer sur mon âme
L’effusion mystérieuse des anges !

C’est sans doute ainsi que les cœurs
Transforment le hasard en destin !

52.

Կայծոռիկի նման պստիկ,
Որ մթան մեջ առկայծելով,
Տեղն են ասում ընկերներին,
Ես բառերս եմ լցնում լույսով,
Որ իմ հոգու կանչը լսի հրեշտակը,
Իր հայտնությամբ խորհրդավոր:

Հավանաբար հենց այդպես էլ սրտերը մեր
Դիպվածները դարձնում ենլ ճակատագիր:

53.

Les fines et tendres mains
Consolatrices du matin,
Les fulgurances
Bien frappées du cœur !

Rien n’est léger
Ni apaisé !

Rien n’est simple
Dans le limpide
Et innocent toucher de la clarté !

53.

Բարակ, նրբին, հանգստացնող
Ձեռքերն առավոտի,
Եվ ներդաշնակ, հստակ տրոփյունը սրտի:

Սա ոչ խաղաղվել է,
Ոչ էլ անհոգություն:

Պայծառ, անապական
Հպումի մեջ լույսի
Ամեն ինչ չէ բնավ, որ հստակ է և պարզ:

54.

Comme les canards et les cygnes
Je ne dors qu’à moitié
Pour pouvoir résister
À la dérive du courant
Et à une éventuelle agression !

Je crains les minutes vides,
Poisseuses, livides
Qui emplissent
Les tonneaux du temps !

Mon cœur, brûle des brins de sauge,
Respire l’arôme du romarin,
Garde ton délire lucide !

Serre contre ton sang
L’antique folie de lumière !

54.

Բադերի նման և կարապների,
Ես մի աչքով եմ քնում մշտապես,
Որ պատրաստ լինեմ
Դիմադրելու ուժին հոսանքի
Կամ հավանական հարձակումներին:

Վախենում եմ ես դատարկ պահերից,
Կպչուն, գունազուրկ,
Որ ժամանակի
Տակառն են լցնում:

Սիրտս այրում են եղեսպակի ճյուղերը
Հոգիս լցնելով խնկունու բույրով :
Պահապան եղիր լուսե պոռթկումիդ:

Նախասկզբնական խենթությունը լույսի
Խառնիր արյանդ:

55.

Ardente abondance du jour,
Silencieuse félicité des eucalyptus,
Infimes diaprures de l’âme !

Poèmes où le sublime
Éclate de vers en vers !

Et cette sixième partita de Bach,
Comme un signe d’immortalité
Dans l’air étincelant !

Glose :
Partita (n.f.) : mot d'origine italienne (au pluriel : « partitas » en français, « partite » en italien). Forme musicale comportant plusieurs sections. Ce nom n'a pas de définition très rigoureuse : il peut désigner, selon le compositeur, une suite, une sonate, un cycle de variations, etc.

55.

Անվերջանալի շռայլություն է օրվա շնչի մեջ,
Լուռ գեղեցկություն էվկալիպտների,
Հոգու նրբակերտ բազմազանություն:

Բանաստեղծություն, որում տողից տող
Պայծառանում է վսեմությունը:

Եվ այս վեցերորդ պարտիտը Բախի,
Որ շողշողում է եթերում, ինչպես
Պայծառ նշանը անվախճանության: