Statistiques
Blogspot            ancien site - cliquer ici / old website - click here            Poetrypoem

Arménien (36-40 français / russe / arménien )

PDF
Imprimer
Envoyer

Athanase Vantchev De Thracy – poems
Translated into Armenian by Gagik Davtyan
36.

Ô poésie des Touareg
Kel Ahaggar !

Poésie ensorcelante
Où le soleil et les sables
Assistent aux noces éternelles
De l’âme avec la Beauté !

Par Dieu, mon âme,
Si je pouvais être l’air de velours
Qui couvre de câlins la peau dorée
De Teh Ahner, mon Amie !

Le dos contre la pierre brûlante du désert,
Je fais couler le sang de mon cœur
Dans les cordes assoiffées de tendresse
De mon violon !

Et voilà que le ciel et Teh Ahner,
Joyeusement entrelacés
Et tout souriants viennent à moi !
Glose :
Kel Ahaggar (en tifinagh : ⴽⴻⵍ ⴰⵃⴰⴳⴳⴰⵔ) du Hoggar, est une confédération touarègue du Sahara algérien. Les membres de cette confédération sont issus de la tribu berbère des Houaras. Créée vers 1750, elle est dirigée par des imenokalan, les chefs suprêmes. La confédération fut mise sous suzeraineté française à partir de 1903, puis algérienne à partir de 1962.
Liste des tribus Kel Ahaggar
Tribus nobles :
• Kel Ghela (chefferie suprême)
• Taitoq
Tribus vassales :
• Kel Tazoulet
• Kel Inrer
• Kel Amegid
• Iheiaouen
• Dag Ghali
• Ayt Loayen

36.

О, պոեզիա
Տուարեգ Քել Աագարի;

Հմայական երգերի մեջ
Արեգակն ու ավազները
Մասնակցում են Գեղեցկության և Հոգու
Միաձուլմանն անեզրական:

Կարենայի եթե, հոգիս, Աստծո կամոք,
Փոխակերպվել թավշե օդի,
Որ թխության շերտ է բերում
Ոսկե մաշկին իմ բարեկամ Տեխ Ախների:

Մեջքս հենած անապատի տաք քարերին,
Ես արյունն եմ տալիս սրտիս
Սիրո ծարավ ձիգ լարերին
Իմ ջութակի:

Եվ երկինքը միաձուլված
Տուարեգ Քել Աագարին, լայն ժպիտով
Դեպի ինձ է գալիս ահա:

Ծանոթագրություն. Քել Աագար – ալժիրյան Սահարայի տուարեգյան կոնֆեդերացիան:

37.

En dépit des lois,
J’élèverai au cœur de ma demeure
Un sanctuaire privé à Sarapis,
Le dieu égyptien.

Je ferai brûler des aromates
Et ordonnerai aux flutists
De charmer mon âme.

Puis, j’attirerai sur mon cœur
Ta tête splendide
Et baiserai ton visage de nénuphar rose
Et tes yeux vert d’eau jusqu’à défaillir
D’émotion amoureuse !
Glose :
Sarapis ou Sérapis (en grec ancien Σάραπις / Sárapis) est une divinité syncrétique créée à l'époque hellénistique par Ptolémée Ier, premier pharaon de la dynastie Lagide, afin de se faire accepter par le monde égyptien. Sarapis rassemble des traits d'Hadès, du dieu-taureau Apis et d’Osiris. Aux côtés d'Isis, il devient au IIe siècle de notre ère l'une des divinités les plus aimées du panthéon égyptien. Son culte s'étend alors à l'ensemble du bassin méditerranéen.

Le nom de ce dieu est apparu sur un malentendu : le taureau Api (Apis) était une manifestation terrestre du dieu Oser (Osiris). On procédait donc à un culte d'Oser-Api. Mais pour les Grec, le « o » de O-ser a été pris comme un article, et leurs prêtres avaient transformé Oser-Api /Osiris-Apis/ en « o Serapis », le Serapis ».

37.

Ի հեճուկս օրենքների
Ես կենտրոնում կացարանիս
Զոհարանը կկառուցեմ
Եգիպտական աստվածորդի Սարապիսի:

Խունկ կծխեմ,
Ֆլեյտահար տղաներին կպատվիրեմ
Շոյել հոգիս:

Եվ գլուխդ հրաշալի սեղմած կրծքիս,
Կհամբուրեմ երեսը քո վարդաջրած
Եվ աչքերդ լուսականաչ,
Մինչև իսպառ տարրալուծվեմ
Սիրո քաղցր խոնջանքի մեջ:

38.

Viens, Hesperus,
Apporte-moi
L’éloge plénier
Des joies augurales,
Répands dans l’année d’éther
Les délices de l’amour,
Excite l’impétuosité des promontoires !

Ô firmament, fais vibrer
La structure musicale
De la polyphonie, du contrepoint
Et de la fugue,
La texture du corps et du cœur !

C’est à vous, ô poèmes
Agités, amnésiques, anxieux,
Que je m’attache
Avec chaque goutte de mon sang !

Et que l’avenir dise la vérité
De mon chant !
Glose :
Hesperus : dans la mythologie grecque, fils d’Aurore et d’Atlas changé en étoile. En latin Vesper : soir, soirée. L’expression latine sub vesperum signifie « vers le soir ».

38.

Եկ, Հեսպերոս,
Բեր ինձ համար
Ուրախությանն անզսպելի
Անբողջ հոգով փառք ասելու ցանկությունը,
Տարրալուծիր այն եթերում
Քաղցր սիրո,
Եվ ժայռերի անկասելի հարձակումը արթնացրու:

Օ, երկնակյաց: Հարկադրիր
Որ երկնային նվագների
Ներկապնակը ղողանջի՝
Կոնտրապունկտը, ֆուգաները,
Նյութակազմը մարմինների և սրտերի:

Ձեզ, իմ երգեր,
Բուռն, չեզոք, թե անհանգիստ,
Փարվում եմ ես
Արյան ամեն մի կաթիլով:

Թող ուրեմն օրը վաղվա գնահատի
Ճշմարտությունն իմ երգերի:

Ծանոթագրություն. Հեսպերոս – հունական դիցաբանության մեջ Ավրորայի և Ատլասի որդին, երեկոյան աստղի աստվածությունը:

39.

Au fond de la forêt,
La biche, amie de la lune,
Le sanglier, seigneur des taillis,
La chouette gardienne des songes
Veillent sur les contes
Jubilatoires des arbres !
Dans l’excès d’une fatigue insouciante
Dorment herbes, feuilles,
Ruisseaux et fleurs.
Le temps,
Ceint de marjolaines embaumées,
Éveillé et svelte,
Divise l’Année sidérale
En quartiers égaux !

39.

Անտառի թավուտում եղնիկը՝
Լուսնի ընկերուհին,
Վարազը՝ տիրակալը շամբուտների,
Եվ բուն՝ երազների պահապանը արթուն,
Հսկում են զվարճալի
Հեքիաթները ծառերի:
Խոնջանքի մեջ անհոգ
Ննջում են խոտերը, տերևները,
Առվակներն ու ծաղիկները:
Ժամանակը,
Գոտևորված բուրյան խնկածաղկով,
Սթափ ու ձիգ,
Աստեղային տարին բաժանում է
Հավասար քառորդների:

40.

La petite gare,
Un visage resplendissant
Passe, les yeux pleins de ciel !

Soudain,
Toute la lumière du printemps
Se précipite dans nos âmes !

Et nos cœurs aimants trouvent,
Dans leur ferveur joyeuse,
Le don subtil
D’une nouvelle félicité !

40.

Փոքրիկ կայարան:
Ամբոխի մեջ հաճախ երևում է մի դեմք,
Աչքերի մեջ երկինքն արտացոլված:

Եվ զգում ենք հանկարծ
Որ մեր հոգիներում ծովն է ալեկոծվում
Գարնանային լույսի:

Եվ մեր սրտերը, սիրով համակված,
Բերկրանքի բուռն պոռթկումների մեջ
Ամենանրբին ընծան են գտնում
Նոր երանության: