Statistiques
Blogspot            ancien site - cliquer ici / old website - click here            Poetrypoem

Armenien (11-15 - français / russe / armenien

PDF
Imprimer
Envoyer

11.

Ne fermez pas la porte, mes amis,
Ce matin, j’attends l’arrivée
D’un hôte précieux.

Une jeune joie court dans mes veines,
Non, ne fermez pas la porte, mes amis,
Laissez le printemps adolescent,
La tête couronnée de perce-neige,
Entrer dans ma maison !

Ô douce altitude du silence,
Ô roses, ô ciel, ô mer,
Ô poèmes splendides de Byron !

11.

Մի փակեք դուռը, բարեկամներս:
Վաղ առավոտից ես սպասում եմ
Թանկագին հյուրի:

Ջահել բերկրանք է իմ երակներում:
Մի փակեք դուռը, բարեկամներս,
Թողեք ներս անցնի գարուն – աղջիկը՝
Մազերին հյուսած
Ձնծաղիկներով:

Օ, դու լռության նրբություն վերին:
Օ, վարդեր կարմիր, օ, երկինք, օ, ծով:
Օ, սքանչելի երգեր Բայրոնի:

12.

Des champs de lin infini
Dans les séraphiques
Prunelles d’Eudoxie.

Ah, peut-elle, dans un vers léger,
Un vers fait de pétales d’iris,
Survivre la féerique moisson
De la tendresse ?

12.

Կտավատի ցանքերն անեզրական
Արտացոլվում են հրեշտակային աչքերում
Եվդոկիայի:

Ախ, կարո՞ղ է, արդյոք, նա մի թեթև երգով,
Հյուսված հիրիկների թերթիկներից,
Վերապրել նրբության հեքիաթային
Հունձքը շլացուցիչ:

13.

Les heures se disputent
Le peu d’amour qui reste
Au rebord de la vieille fenêtre !

Ô hampes cramoisies du crépuscule,
Ô timons des vents du nord !

Les lourds fruits de la tristesse
Emplissent le cœur, la maison et le jardin
De leur végétale patience !

Debout, immobile,
Je rêve encore aux voix des cigales
Et à la musique
De la scintillante chorale des étoiles.

13.

Ժամացույցները վիճարկում են պատառիկը սիրո՝
Կախված վաղնջական պատուհանի
Տեսադաշտից այն կողմ:

Օ, ժանգառքի ձողեր մթնակարմիր,
Օ, հյուսիսից փչող քամու սռնակալներ:

Ձեր տխրության ծանր պտուղները
Ողողում են սիրտս, տունս, այգիս
Իրենց աստվածընծա համբերությամբ:

Կանգնած,
Հմայվել եմ ճռիկների երգով,
Խորալներով
Աստղե երգչախմբի:

14.

C’est si bien d’être personne
Près du murmure des ruisseaux !

14.

Ինչ լավ է լինել ոչ ոք
Շշուկների մեջ առվակների :

15.

Le lent évanouissement
Pareil à la flamme mélancolique
Qui tend doucement à s’éteindre,
Le dessaisissement de jour en jour
Et cette mauve odeur de froid vert
Et d’oubli blanc !

Amis, laissez-moi dormir encore un peu
Dans le lit flottant des songes altiers !

15.

Դանդաղ ներսուզումը խորքը չգոյության,
Մարող բոցի պես է՝
Թախծոտ ու երերուն,
Օրստօրե աճող խորթացումն այս,
Եվ այս գորշակապույտ հոտը կանաչ ցրտի,
Ճերմակ մոռացումն այս:

Բարեկամներ, թողեք ևս մի քիչ քնեմ
Բարձր այս մտքերի սորուն անկողնու մեջ: