Statistiques
Blogspot            ancien site - cliquer ici / old website - click here            Poetrypoem

Arménien (6-10) - français / russe / arménien

PDF
Imprimer
Envoyer

6.
Tu es la tulipe, ma sœur transparente,
Et mon cœur d’enfant le vase
Où le doux destin a posé
La tige translucide de ton sourire !

Caché derrière les buissons amis,
Je t’écrivais, en tremblant d’amour,
Des petits billets parfumés et beaux
Comme l’air améthyste du mois de mai.

C’est à toi, sœur, à toi
Que je voulais tendre,
Comme Théophile, l’empereur de Byzance,
La pomme nuptiale !

6.

Վարդակակաչ ես դու, իմ թափանցիկ քույրիկ,
Իսկ իմ պատանեկան սիրտը՝ տղմոտ այնպես,
Որում բախտը բարի
Լուսե ծիլն էր նետել քո ժպիտի:

Ես թաքնված թավուտ թփուտներում,
Սիրուց դողդողալով,
Նամակներ եմ գրել, բուրյան ու գեղեցիկ,
Մայիսյան օդն ինչպես՝ մեղեսիկե:

Քեզ, քույր իմ, քեզ, ում ես
Տենչացել եմ կայսր Թեոֆիլի նման,
Երազելով բերել
Խնձորն ամուսնության:

7.

Les silencieux souvenirs embaumés
Dorment, précieusement rangés,
Sur les vieilles étagères en bois.
Des très anciennes photographies,
Des joyeux bibelots sans nombre
Achetés Dieu sait où !...

Seigneur, toute cette mort, toute cette vie
Sous les caresses du ciel ému.
Dehors, août est savoureux
Comme une pêche.

Et longue est la solitude
Que personne ne partage !

7.

Համր, անուշաբույր հիշատակներ
Դարակներին փայտե
Անտիկ պահարանի:
Հին նկարներ բազում,
Մանրիկ զարդեր անթիվ, զվարճալի,
Գնված, Աստված գիտի, թե որտեղից…

Տեր իմ, այս մահերը, այս կյանքերը
Գուրգուրանքի ներքո հուզված այս երկնքի:
Դրսում օգոստոս է,
Ախորժալի, հյութեղ, ինչպես դեղձը:

Եվ մի երկար – երկար մենակություն,
Որը կիսող չկա:

8.

Une très vieille femme,
Toute peureuse,
Traverse lentement la rue.

Il pleut.

Fidel,
Le parapluie fatigué et défraîchi
Protège la tendre neige de ses cheveux.

Ô lente, ô graduelle montée
Vers l’éternité !

8.

Պառավ կինը
Դանդաղ, վախվխելով
Անցնում է փողոցը:

Անձրևում է:

Անձրևանոցը հին, հավատարիմ,
Մաշված ու խունացած,
Պաշտպանում է նրա մազերը ճերմակած;

Օ, համաչափ, դանդաղ
Այս ընթա՜ցքը դեպի հավերժություն:

9.

Mère, il y a dans tes rides rayonnantes
Tout le mystique enchantement du monde,
Une grêle lumière coule de leur docile profondeur,
Un parfum léger remplit
La chambre où tu te tiens !

Mère, il flotte autour de toi
Une clarté de tendresse, une joie tissée de bonté,
Un insaisissable chagrin
De jours de pleurs et de mots tus !

9,

Մայր, խորհրդավոր աշխարհի ամբողջ
Հմայքն է շողում քո խորշոմներում,
Նրանց հնազանդ խորքերից լույսի շողեր են ելնում,
Սենյակը, որտեղ դու ես, լցվում է
Անբացատրելի բուրմուքով թեթև:

Մայր, քեզ նրբության փայլն է պարուրում,
Ուրախությունը՝ օծված բարությամբ,
Եվ անորսալի թախիծն օրերի՝
Լեցուն, լեփ-լեցուն չասված բառերով և արցունքներով:

10.

Ces petites églises de campagne,
Fragiles et élégantes,
Aimablement blotties
Sous la mauve profusion des glycines
Et le soyeux froufroutement des abeilles !

Cette humble beauté des choses hautement sacrées,
Cette crainte révérencielle de nos corps !

Dans l’ombre chantante des clochers,
Nos cœurs aimants entre la vie et la mort !

10.

Գյուղական համեստ այս մատուռնե՜րը,
Փխրուն ու գողտրիկ, հարմար թաքնված
Մացառների մեջ մանուշակագույն թիթեռածաղկանց,
Մեղեդինե՜րը մեղվապարսերի,
Այս աչքի չնկնող գեղեցկությո՜ւնը :

Մեր մարմինները պատող սարսո՜ւռը
Զանգերի երգող ստվերների մեջ:

Մեր սիրատոչոր սրտե՜րը
Կյանքի և մահվան միջև :