Statistiques
Blogspot            ancien site - cliquer ici / old website - click here            Poetrypoem

Polonais - français / russe / polonais

PDF
Imprimer
Envoyer


70.

Je parlerai de manière ornée,
Faible de puissance,
Puissant de faiblesse,
Comme est ornée de frêles oiseaux
La splendide villa de Livia.

Petits corps joyeux
Perdus dans l’excessive profusion
D’une mer houleuse de verdure !

Ces arbustes devenus chants
Sous l’haleine transparente du vent,
La danse mélancoliquement lascive
Des cyprès !

Ô Livia, Livia d’azur, je te vois
Jeune, gracieuse et fluide comme la sève
Qui court sous l’écorce des arbres
Et j’ai peur, ma limpide patricienne,
De la douloureuse distance
Qui nous sépare !

Glose :

La villa de Livia a Prima Porta fut bâtie à la fin du Ier siècle apr. J.-C. sur un petit promontoire entre la voie Flaminia et la voie Tiberina à quelques kilomètres de Rome. Grâce aux écrivains latins, on connaissait l’existence de cette villa, une des plus importantes du Latium, avec une superficie d’environ 14000 mètres carrés. Les fresques de la villa de Livie décoraient un triclinium et une salle à manger d’été. Elles nous montrent un jardin débordant de végétation. La pièce semi souterraine avait été en partie creusée dans un bloc de tuf pour maintenir la fraîcheur, car on l’utilisait surtout l’été. Les fresques qui recouvrent les parois représentent dans la partie basse une petite balustrade en bois et marbre intercalée par des niches dans lesquelles on a logé des arbres. Au-dessus de la balustrade et entre les arbres, on peut voir une grande variété de plantes et d’oiseux. La présence d’un important nombre d’oiseaux peut être mise en relation avec la mode de la cour impériale d’en posséder. Auguste lui-même avait chez lui non seulement une pie parlante, mais aussi un corbeau et un perroquet.

70.

Я буду говорить красиво,
Слабый в силе,
Сильный в слабости,
Подобно великолепной вилле Ливия,
В окружении хрупких птиц.
Крохотные, оживлённые тельца,
Затерянные в буйных
Зелёных зарослях!
Эти кустарники, воплотившиеся в песню,
Овеянные прозрачным дыханием ветра,
Меланхолично сладострастный
Танец кипарисов!
О, Ливия, лазурная Ливия,
Я вижу тебя молодой,
Грациозной и текучей, как смола,
Что движется под корой деревьев.
И я страшусь, моя прекрасная патрицианка,
Огромности расстояния,
Разделяющего нас!

Примечание: Вилла Ливия в Прима Порта была построена в конце I-го века на небольшой возвышенности между дорогой Фламиния и дорогой Тиберина, в нескольких километрах от Рима.
Мы знаем о ней, благодаря рассказам латинских писателей. Вилла занимала площадь в 14.000 квадратных метров. Триклиниум и столовая были украшены фресками, изображавшими утопающий в зелени сад. Полуподвальная комната была вырублена в массиве туфа, чтобы она сохраняла прохладу, поскольку виллой пользовались главным образом в летнее время. На фресках, покрывающих стены, мы видим в нижней части небольшую балюстраду из дерева и мрамора, в нишах которой располагались деревья. Над балюстрадой, среди деревьев, множество птиц и разных растений.
Наличие птиц может объясняться модой императорского двора. Сам Август держал не только говорящую сороку, но и ворона, и попугая.

70.

Będę mówić pięknie,
Słaby w sile,
Silny w słabości,
Podobnie jak wspaniała willa Libia,
W otoczeniu kruchych ptaków .
Maleńkie, żywe ciałka
Zagubione w bujnych
Zielonych zaroślach!
Te krzewy, ożywione w utworze,
Otulone przezroczystym powiewem wiatru,
Melancholijnie zmysłowy
Taniec cyprysów!
O Libio, lazurowa Libio,
Widzę ciebie młodą
Wdzięczną i płynną jak żywica,
Wytyczająca ścieżki pod korą drzew.
I przeraża mnie, moja piękna patrycjuszko,
Dzieląca nas
Ogromna odległość.

Uwaga: Willa Libia w Prima Porta została wybudowana pod koniec I-ego wieku na niewielkim wzgórzu pomiędzy drogmi Flaminia i Tiberina , kilka kilometrów od Rzymu.
Wiemy o tym z opowieści łacińskich pisarzy. Willa zajmuje powierzchnię 14.000 metrów kwadratowych. Pokoje Triklinium były ozdobione freskami przedstawiającymi bujny, zielony ogród. Piwnica została wyrzeźbiona w blokach tufu, by zachować chłód, gdyż dom był wykorzystywany głównie w lecie. Na freskach obejmujących ściany widać w dolnej części małe balustrady z drewna i marmuru, w których we wnękach znajdują się drzewa. Nad balustradą, pośród drzew, widać ptaki i wiele różnych roślin.
Obecność ptaków można wyjaśnić modą, wzorowaną na wzór dworu cesarskiego. Sam August hodował nie tylko gadającą srokę, ale również gawrona i papugę.
71.

Le blond silence dort
À côté du pain frais
Posé sur la table.

La carafe d’eau, la salière
Et ces quelques fleurs champêtres
Tendres et souriantes
Rangées dans un vieux bocal
Qui sert de vase !

Ah, toutes ces choses quotidiennes
Qui font le poème des jours ordinaires

Et qui me font sentir
Le poids de ton âme dans ma main !

71.

Светлая тишина
Окружает свежий хлеб на столе,
Графин с водой,
Солонку,
Букетик полевых цветов,
Нежных и улыбающихся,
В старом бокале,
Вместо вазы!
Ах, все эти обыденные вещи,
Что складываются в поэму повседневности,
И заставляют меня ощущать
Тяжесть твоей души
В моей ладони!

71.

Jasna cisza
Otacza świeży chleb na stole,
Karafkę z wodą,
Solniczkę,
Bukiet polnych kwiatów,
Delikatnych i uśmiechniętych,
Ułożonych w starym słoiku
Zamiast w wazonie!
Och, te wszystkie zwyczajne rzeczy,
Które składają się na codzienny wiersz,
I sprawiają, że czuję
Ciężar twojej duszy
W mojej dłoni!

72.

Dehors, l’été promène sa tête halée
Avec une nonchalance fascinante.

Le jour mord les prairies et les fleurs !
Et toi, âme, toi qui donnes mille noms
À la même chose
Et offres la souveraine saveur des fruits
À la bouche.

L’écho des cris des oiseaux
Qui change tout lieu
En temple éternel !

72.

Снаружи лето прогуливает загорелое лицо
С завидной беспечностью!
Свет поглощает поля и цветы!
А ты, душа,
Что даёт тысячу названий одной и той же вещи,
И придаёт вкус фруктам во рту!
Эхо птичьих голосов
Превращает любое место
В вечный храм!

72.

Na zewnątrz lato skacze po opalonej twarzy
Z zadziwiającą beztroską!
Światło pochłania pola i kwiaty!
A ty, moja duszo,
Która dajesz tysiące nazw tej samej rzeczy,
Przydajesz smaku owocom w ustach!
Echo ptasich
Zamienia każde miejsce
W wieczną świątynię!

73.

Entrer sur la pointe des pieds
Dans la demeure absolue des choses
Quand les rosaces de l’aube
Ornent la cathédrale du ciel !

Trouver le brin de muguet blanc
Dans le jardin d’un mot !

Toi, joie, parente légère de la vie,
Intense profusion de la grâce ordinaire !

Âme, comme j’aime
Le doux poids de tes mains
Sur mon cœur !

73.

Войти на цыпочках
В сущность вещей,
Когда рассветные витражи
Украшают небесный собор!
Отыскать веточку белоснежного ландыша
В саду слов!
Ты, радость, лёгкая сестра жизни,
Могучее излияние обыкновенной благодати!
Как я люблю, душа,
Лёгкое прикосновение твоих рук
К моему сердцу!

73.

Wejść na paluszkach,
Siłą rzeczy,
Gdy rozświetlone witraże
Dekorują niebiańskąKatedrę!
Znaleźć gałązkę śnieżnobiałej konwalii
W ogrodzie słów!
Ty, radości, świetlana siostro życia,
Jak potężny zalew zjednoczonej łaski!
Jak ja kocham, duszo,
Lekki dotyk Twoich rąk
Na moim sercu!

74.

Des branches de feu,
Des braises au cœur de chaque fruit,
Le vent léger, comme une pensée toute jeune,
Caresse le corps !

Dense, insoutenable clarté du mois d’août
Et cette lumière vivante
Qui sort de chaque objet !

Et soudain, dans le cœur enchanté,
Cette rayonnante violence
Des mots de cristal !


74.

Пылающие ветки,
Раскалённые угли в сердцевине
Каждого плода.
Ветер, лёгкий, как юная мысль,
Ласкает тело!
Насыщенная, нестерпимая яркость августа,
И этот живой отсвет
Каждого предмета!
И вдруг в очарованном сердце
Эта мощная яркость
Кристальных слов!

74.

Płonące gałęzie,
Rozżarzone węgle w sercu
Każdego owocu.
Wiatr, słaby jak młoda myśl,
Pieści ciało!
Nasycony, oślepiający blask sierpnia
I to żywe odbicie
Każdego przedmiotu!
I nagle w oczarowanym sercu
Ta potężna jasność
Kryształowych słów!

Перевод на польский: Калина Изабела Зиoла
Tłumaczenie z języka rosyjskiego: Kalina Izabela Zioła