Statistiques
Blogspot            ancien site - cliquer ici / old website - click here            Poetrypoem

Polonais (36-45) - français / russe / polonais

PDF
Imprimer
Envoyer


36.

Ô poésie des Touareg
Kel Ahaggar !

Poésie ensorcelante
Où le soleil et les sables
Assistent aux noces éternelles
De l’âme avec la Beauté !

Par Dieu, mon âme,
Si je pouvais être l’air de velours
Qui couvre de câlins la peau dorée
De Teh Ahner, mon Amie !

Le dos contre la pierre brûlante du désert,
Je fais couler le sang de mon cœur
Dans les cordes assoiffées de tendresse
De mon violon !

Et voilà que le ciel et Teh Ahner,
Joyeusement entrelacés
Et tout souriants viennent à moi !

Glose :

Kel Ahaggar (en tifinagh : ⴽⴻⵍ ⴰⵃⴰⴳⴳⴰⵔ) du Hoggar, est une confédération touarègue du Sahara algérien. Les membres de cette confédération sont issus de la tribu berbère des Houaras. Créée vers 1750, elle est dirigée par des imenokalan, les chefs suprêmes. La confédération fut mise sous suzeraineté française à partir de 1903, puis algérienne à partir de 1962.
Liste des tribus Kel Ahaggar

Tribus nobles :

• Kel Ghela (chefferie suprême)
• Taitoq

Tribus vassales :

• Kel Tazoulet
• Kel Inrer
• Kel Amegid
• Iheiaouen
• Dag Ghali
• Ayt Loayen

36.

О, поэзия
Туарега Кель Аагара!
Чарующая поэзия,
Где солнце и пески
Участвуют в бесконечном слиянии
Души с Красотой!
Если бы, душа моя,
Я мог, с Божьей помощью,
Превратиться в бархатистый воздух,
Покрывающий загаром
Золотистую кожу
Моего друга Тех Ахнера!
Прислонившись спиной
К обжигающим камням пустыни,
Я проливаю кровь моего сердца
На жаждущие ласки струны
Моей скрипки!
И вот небо и Кель Аагар,
Слившись в радости, улыбаясь,
Идут ко мне!

Примечание: Кель Аагар – туарегская конфедерация алжирской Сахары.


36.

Och, poezjo
Tuaregów Kel Ahaggara!
Inspirująca poezjo,
W której słońce i piasek
uczestniczą w niezwykłym połączenia
Duszy z pięknem!
Jeślibym, moja duszo,
Mógł, z Bożą pomocą,
Zamienić się w aksamitne powietrze
pokrywające opalenizną
Złocistą skórę
Mojego przyjaciela Teh Ahnera!
Oparty plecami
O rozgrzane skały pustyni,
Przelewam krew mego serca
Na spragnione pieszczot struny
Moich skrzypiec!
Wtedy niebo i Kehl Ahaggar,
Złączeni w radości, z uśmiechem
Idą do mnie!

Uwaga: Kel Ahaggar - konfederacja Tuaregów w Algierii (na Saharze).

37.

En dépit des lois,
J’élèverai au cœur de ma demeure
Un sanctuaire privé à Sarapis,
Le dieu égyptien.

Je ferai brûler des aromates
Et ordonnerai aux flûtistes
De charmer mon âme.

Puis, j’attirerai sur mon cœur
Ta tête splendide
Et baiserai ton visage de nénuphar rose
Et tes yeux vert d’eau jusqu’à défaillir
D’émotion amoureuse !

Glose :

Sarapis ou Sérapis (en grec ancien Σάραπις / Sárapis) est une divinité syncrétique créée à l'époque hellénistique par Ptolémée Ier, premier pharaon de la dynastie Lagide, afin de se faire accepter par le monde égyptien. Sarapis rassemble des traits d'Hadès, du dieu-taureau Apis et d’Osiris. Aux côtés d'Isis, il devient au IIe siècle de notre ère l'une des divinités les plus aimées du panthéon égyptien. Son culte s'étend alors à l'ensemble du bassin méditerranéen.

Le nom de ce dieu est apparu sur un malentendu : le taureau Api (Apis) était une manifestation terrestre du dieu Oser (Osiris). On procédait donc à un culte d'Oser-Api. Mais pour les Grec, le « o » de O-ser a été pris comme un article, et leurs prêtres avaient transformé Oser-Api /Osiris-Apis/ en « o Serapis », le Serapis ».

37.

Вопреки законам,
Я воздвигну посреди моего жилища
Личный алтарь Сарапису,
Египетскому богу.
Я воскурю ароматы
И прикажу флейтистам
Ублажать мою душу.
Потом я прижму к сердцу
Великолепную голову,
И буду целовать твоё лицо в розовых кувшинках
И светло зелёные глаза,
Пока не растворюсь
В любовной истоме!

37.

Wbrew prawu,
Wzniosę swój dom pośrodku
Prywatnego ołtarza Sarapisa,
Egipskiemu bogu
Zapalę kadzidła
I rozkażę fletnistom
By zadowolili moją duszę.
Następnie przycisnę do serca
Wspaniałą głowę,
I będę całować Twoją twarz w różowych nenufarach
I jasnozielone oczy,
póki się nie rozpuszczą
W miłosnej tęsknocie!

38.

Viens, Hesperus,
Apporte-moi
L’éloge plénier
Des joies augurales,
Répands dans l’année d’éther
Les délices de l’amour,
Excite l’impétuosité des promontoires !

Ô firmament, fais vibrer
La structure musicale
De la polyphonie, du contrepoint
Et de la fugue,
La texture du corps et du cœur !

C’est à vous, ô poèmes
Agités, amnésiques, anxieux,
Que je m’attache
Avec chaque goutte de mon sang !

Et que l’avenir dise la vérité
De mon chant !

Glose :

Hesperus : dans la mythologie grecque, fils d’Aurore et d’Atlas changé en étoile. En latin Vesper : soir, soirée. L’expression latine sub vesperum signifie « vers le soir ».
38.

Приди, Гесперус,
Принеси мне
Высокую хвалу
Безудержной радости,
Раствори в эфире
Радостной любви,
Разбуди неудержимый натиск утёсов!
О, небо! Заставь звучать
Музыкальную палитру:
Полифонию, контрапункт и фуги,
Текстуру тела и сердца!
К вам, стихи,
Бурные, нейтральные, беспокойные,
Я приникаю
Каждой каплей крови!
Да признает грядущее
Правдивость моей песни!

Примечание: Геспер, сын Авроры и Атласа в греческой мифологии, превратившийся в звезду.

38.

Przyjdź, Hesperusie,
Przynieś mi
Najwyższą pochwałę
Niepohamowanej radości,
Rozpuść w eterze
Radosnej miłości,
Rozbudź niepohamowany napór klifów!
Och, niebo! Dodaj dźwięki
Muzycznej palety:
Polifonię, kontrapunkty i fugi,
Tekstury ciała i serca!
Dla was, wiersze,
Burzliwe, neutralne, niespokojne,
Przeszukuję
Każdą kroplę krwi!
Tak rozpoznje się przyszłą
Prawdę mojej pieśni!

Uwaga: Hesperus, syn Aurory i Atlasa w mitologii greckiej, zamieniony w gwiazdę.

39.

Au fond de la forêt,
La biche, amie de la lune,
Le sanglier, seigneur des taillis,
La chouette gardienne des songes
Veillent sur les contes
Jubilatoires des arbres !
Dans l’excès d’une fatigue insouciante
Dorment herbes, feuilles,
Ruisseaux et fleurs.
Le temps,
Ceint de marjolaines embaumées,
Éveillé et svelte,
Divise l’Année sidérale
En quartiers égaux !

39.

В лесной чаще
Подружка луны лань,
Хозяин зарослей вепрь,
Хранительница снов сова
Берегут забавные сказки деревьев!
Во власти беспечной истомы,
Дремлют травы, листья,
Ручьи и цветы.
Время, подпоясанное благоухающим майораном,
Бодрое и стройное,
Делит звёздный год
На равные четвертинки!

39.

W leśnych chaszczach
Przyjaciółka księżyca, łania,
Dzik, właściciel zarośli,
Opiekunka snów, sowa
Pielęgnująca zabawne opowieści drzew!
Ogarnięte beztroskim rozmarzeniem,
Drzemią trawy, liście,
Strumyki i kwiaty.
Czas, opasany pachnącym majerankiem,
Wesoły i smukły,
Dzieli gwiezdny rok
Na równe ćwiartki!

40.

La petite gare,
Un visage resplendissant
Passe, les yeux pleins de ciel !

Soudain,
Toute la lumière du printemps
Se précipite dans nos âmes !

Et nos cœurs aimants trouvent,
Dans leur ferveur joyeuse,
Le don subtil
D’une nouvelle félicité !

40.

Маленький вокзал.
В толпе мелькает сияющее лицо.
В глазах отражается небо!
И вдруг
Море весеннего света
Вторгается в наши души!
И наши сердца, охваченные любовью,
Обретают в радостном порыве
Тончайший дар
Нового блаженства!

40.

Maleńki dworzec.
W tłumie błysnęła rozpromieniona twarz.
W oczach odbija się niebo!
I nagle
Ocean wiosennego światła
Wdziera się w nasze dusze!
A nasze serca, okryte miłością,
Znajdują w radosnym porywie
Najcenniejszy dar
Nowego szczęścia!

41.

La simplicité si intense,
Si bouleversante des muguets !

Cette existence
Plus haute que l’existence !

Petits astres, purs, souriants, éthérés,
Aubes et jours sans couchant !

Ah, comme m’émeut,
Comme m’emplit de transport
Votre présence nuptiale !

41.

Неброская, пронзительная
Скромность ландышей!
Суть, выше всякой сути!
Крохотные звёздочки,
Чистые, улыбающиеся, воздушные,
Заря и день без заката!
Как восхищает,
Наполняет меня восторгом
Ваше свадебное присутствие!

41.

Bezpretensjonalna, wzruszająca
Skromność konwalii!
Prawda, ważniejsza od wszelkiej prawdy!
Małe gwiazdki,
Czyste, uśmiechnięte, pogodne,
Świt i dzień bez zachodu słońca!
Jak podziwiam,
Jak napełnia mnie zachwytem
Twój ślubny prezent!

42.

Agrypnie,
Nuit complète
De chants et de prières,
Monastères idiorythmiques !

Seigneur,
Laisse-moi lire cette nuit
Toutes les paroles éternelles
Inscrites dans mon cœur !

Glose :

Agrypnie (n.f.) : du grec ancien ’αγρυπνία : agrupnia, « veille », « insomnie ». Veillée de nuit devant Dieu.

Idiorythmique (adj.) : style de vie d'une communauté monastique. En dehors de certains offices et de tâches souvent rémunérées, chaque moine organise son temps et sa vie selon son désir.

42.

Бессонница.
Ночь полнится
Пением и молитвами,
Монастыри и послушники!
Господи!
Позволь высказать этой ночью
Все вечные слова,
Запечатлённые в моём сердце!

42.

Bezsenność.
Noc wypełniają
Śpiewy i modlitwy,
Klasztory i nowicjuszki!
Panie!
Pozwól wypowiedzieć w tę noc
Wszystkie ponadczasowe słowa
Odciśnięte w moim sercu!

43.

Cette leçon matinale des lauriers-roses,
Le poème seigneurial des cyprès
Au-dessus de ma tête –
Paix mélodieuse
Qui coule d’en haut !
Je vois comment
Ton regard s’éclaircit progressivement,
Comment tes prunelles d’enfant
Récapitulent en elles
L’essence de l’aurore !
Ô toute cette sereine
Μεγαλοπρέπεια !

Glose :

Μεγαλοπρέπεια / megaloprepeia : mot grec qui signifie magnificence, générosité, grandeur.

43.
Этот утренний урок олеандров,
Божественная поэма кипарисов
Над головой,
Певучий покой,
Нисходящий с небес!
Я вижу,
Как просветляется твой взгляд,
Как отражается в детских зрачках
Свет зари!
О, прекрасная щедрость!

43.
Ta poranna lekcja oleandrów,
Boski poemat cyprysów
Nad głową,
Melodyjny spokój
Spływający z niebios!
Widzę,
Jak rozjaśnia się twój wzrok,
Jak odbija się w źrenicach dzieci
Światło świtu!
Och, wspaniała szczodrość!

44.

Parole, tu m’extrais à jamais
De la toute puissance de la mort !

Mort, tu fais mourir en moi
Le périssable !

Mais que peux-tu contre mon chant
Devenu part éternelle
De la vie qui m’extirpe de l’oubli,
Cette mort
De la mémoire vacillante !

Ô pensée, tu es le prix
Auquel s’achète le courage
Véritable !

44.

Слово,
Ты навсегда вырываешь меня
Из объятий смерти!
Смерть,
Ты убиваешь во мне бессмертие!
Но что ты можешь
Против моей песни,
Навечно слившейся с жизнью,
Избавившей меня
От забвения!
Смерть

Животрепещущей памяти!
О, мысль, ты та цена,
За которую выкупают
Подлинную храбрость!


44.

Słowo,
Ty na zawsze wyrywasz mnie
Z objęć śmierci!
Śmierci,
Ty zabijasz we mnie nieśmiertelność!
Ale co możesz zrobić
Przeciw mojej pieśni,
Na zawsze połączonej z życiem,
Oszczędź mnie
Od zapomnienia!
Śmierć,

Trzepotanie pamięci!
Och, myśli, ty jesteś ceną
Za którą można kupić
Prawdziwą odwagę!

45.

Ubi tu Gaius, ego Gaia
Là où tu seras Gaius, je serai Gaia !

Ainsi la plus haute Antiquité
Unissait-elle les mains des mariés !

Et, vierge de cœur et d’âme,
La jeune épouse,
Alouette palpitante,
Passait de la dure tutelle de son père
Aux caresses de son époux aimé.

Je lis et relis les rites solennels
Des vieux temps
Et mon cœur,
Captif des mots sacrés des prêtres,
Déborde de rêve.

Ô rigoureuse beauté des mos majorum,
Ô tendre sacellum
Où la nuit je dépose,
Loin des yeux de tous,
Le secret trésor de mes larmes !

Glose :

Mos majorum : expression latine qui signifie « coutume des ancêtres », c’est-à-dire l’ensemble des normes éthiques et juridiques établissant la tradition.

Sacellum : mot latin qui signifie « petit sanctuaire ».

45.

“Ubi tu Gaius, ego Gaia”
Там, где ты будешь Гаем,
Я буду Гаей!
Так высшая античность
Соединяла руки новобрачных!
И непорочная сердцем и душой
Молодая жена, трепетная ласточка,
Переходила из под суровой опеки отца
К ласкам любимого мужа.
Читаю и перечитываю
Торжественные ритуалы
Былых времён,
И моё сердце,
Пленённое священными словами жрецов,
Полнится грёзами!
О, строгая красота
“Mos majorum”,
О, нежный алтарь,
Куда, ночью,
Я слагаю,
Вдали от нескромных взоров,
Тайное сокровище моих слёз!

45.

"Ubi tu Gaius, ego Gaia"
Tam gdzie ty będziesz, Gajuszu,
Tam będę i ja, Gaja!
Tak najwznioślejsza starożytność
Łączyła ręce nowożeńców!
Wtedy z niepokalanym sercem i duszą
Młoda żona, drżąca jaskółka,
Przechodziła spod surowych oczu ojca
Do pieszcząego ją ukochanego męża.
Czytam i znów odczytuję
Uroczyste obrzędy
Minionych czasów,
A moje serce,
Oczarowane świętymi słowami kapłanów,
Wypełnia się marzeniami!
Och, surowe piękno
"Mos Majorum",
Och, delikatne ołtarze,
Gdzie, nocą,
Z dala od wścibskich oczu,
Składam
Sekretne skarby moich łez!

Перевод на польский: Калина Изабела Зиoла
Tłumaczenie z języka rosyjskiego: Kalina Izabela Zioła