Statistiques
Blogspot            ancien site - cliquer ici / old website - click here            Poetrypoem

Polonais - poèmes français / russe / polonais)

PDF
Imprimer
Envoyer


2.
Sur la grande table de chêne foncé,
Tel une goutte de lumière,
Le maroilles à la robe orangée,
Lisse et brillante, enchante la pièce.
Une bouteille d’eau de vie affinée,
Marc de Champagne, appelle
Aux délices d’un long soir de décembre.
Ô rêve démesuré des dictionnaires
Pleins de mots amoureux,
Poèmes douloureux, chants envoûtants
De l’immortel Nguyen Du !

2.
На большом столе тёмного дуба
Светлой каплей – маруаль.
В оранжевой оболочке,
Гладкий и глянцевитый,
Придаёт очарование комнате.
Бутылка прозрачной водки,
Марочное шампанское
Обещают радости
Долгого декабрьского вечера.
О, безмерная мечта словарей,
Полных слов любви,
Пронзительных стихов, задушевных песен
Бессмертного Нгуена Ду!

2.
Na dużym, ciemnym dębowym stole
Jasna kropla - marual.
Pomarańczowa okładka,
Gładka i błyszcząca,
Przydaje pokojowi uroku.
Przezroczysta butelka wódki,
Szampan o dobrym roczniku
Obiecuje radość
Długiego grudniowego wieczoru.
Ach, bezkresne marzenia słowników
Pełnych słów miłości,
Przeszywających wierszy, intymnych utworów
Nieśmiertelnego Nguyena Du!

Uwaga: Marual – francuski ser produkowany w Avesnois
Nguyen Du – znakomity wietnamski poeta z przełomu XVIII/XIX w.

6.
Tu es la tulipe, ma sœur transparente,
Et mon cœur d’enfant le vase
Où le doux destin a posé
La tige translucide de ton sourire !
Caché derrière les buissons amis,
Je t’écrivais, en tremblant d’amour,
Des petits billets parfumés et beaux
Comme l’air améthyste du mois de mai.
C’est à toi, sœur, à toi
Que je voulais tendre,
Comme Théophile, l’empereur de Byzance,
La pomme nuptiale !

6.
Ты – тюльпан, моя призрачная сестра,
А моё детское сердце – тина,
Куда ласковая судьба
Опустила просвечивающий стебелёк
Твоей улыбки!
Прячась в дружеской гуще кустов,
Я писал тебе, дрожа от любви,
Записочки,
Благоухающие и прекрасные,
Как аметистовый воздух мая.
Тебе, сестра, тебе,
Которой я, подобно императору Теофилу,
Жаждал преподнести
Брачное яблоко!

6.
Jesteś tulipanem, moją upiorną siostrą,
A moje dziecinne serce – szlamem,
W który łaskawy los
Opuścił przezroczyste łodygi
Twojego uśmiechu!
Ukryty w przyjaznym gąszczu gęstych krzewów,
Pisałem do ciebie, drżąc z miłości,
Liściki,
Pachnące i piękne
Jak ametystowe powietrze maja.
Do ciebie, siostro, do ciebie,
Której ja, podobnie jak cesarz Teofil,
Pragnąłem ofiarować
Małżeńskie jabłko!

13.
Les heures se disputent
Le peu d’amour qui reste
Au rebord de la vieille fenêtre !
Ô hampes cramoisies du crépuscule,
Ô timons des vents du nord !
Les lourds fruits de la tristesse
Emplissent le cœur, la maison et le jardin
De leur végétale patience !
Debout, immobile,
Je rêve encore aux voix des cigales
Et à la musique
De la scintillante chorale des étoiles.

Glose :
Timon (n.m.) : on appelle ainsi la pièce du train avant d’une voiture à laquelle on attelle les chevaux de part et d’autre.

13.
Часы оспаривают друг у друга
Обрывок любви,
Зацепившийся за окоём
Старого окна!
О, тёмно красные древки сумерек!
О, дышла северных ветров!
Тяжёлые плоды печали
Наполняют сердце, дом и сад
Своим растительным терпением!
Я стою, зачарованный пением цикад
И музыкой мерцающего звёздного хора.

13.
Zegary spierają się z sobą.
Odłamek miłości,
Zaczepił się o ramę
Starego okna!
Och, ciemnoczerwone słupy zmierzchu!
Och, dyszlu północnych wiatrów!
Ciężkie owoce smutku
Wypełniają serce, dom i ogrod
Swą roślinną cierpliwością!
Stoję, oczarowany śpiewem cykad
i muzyką połyskującego gwiaździstego chóru.

14.
C’est si bien d’être personne
Près du murmure des ruisseaux !

14.
Как хорошо быть никем
В шёпоте ручьёв!

14.
Jak to dobrze być nikim
Wśród szeptu strumieni.

15.
Le lent évanouissement
Pareil à la flamme mélancolique
Qui tend doucement à s’éteindre,
Le dessaisissement de jour en jour
Et cette mauve odeur de froid vert
Et d’oubli blanc !
Amis, laissez-moi dormir encore un peu
Dans le lit flottant des songes altiers !

15.
Медленное погружение в небытие,
Похоже на печальное, угасающее пламя.
Растущая день ото дня отрешённость,
И этот сизый запах зелёного холода,
И белое забытьё!
Друзья мои, дайте ещё немного поспать
На зыбком ложе высоких мыслей!

15.
Powolne zanurzenie się w nicości,
Podobne do smutnego, gasnącego płomienia.
Rośnie z dnia na dzień dystans,
I ten gołębi zapach zielonego chłodu,
I białe zapomnienie!
Moi przyjaciele, dajcie jeszcze trochę pospać
Na chwiejnym łóżku wzniosłych myśli!

16.
Une fleur d’automne,
Une mauve sauvage
Morte
Sur la table de chêne
À côté du pain, du silence
Et de la tristesse !

16.
Осенний цветок,
Увядшая мальва
На дубовом столе,
Рядом с хлебом, тишиной
И печалью!
16.
Jesienny kwiat,
Wyblakła malwa
Na dębowym stole,
Tuż obok chleba, ciszy
I smutku!

17.
La voix de l’Ange de lumière,
Fleuve d’or flottant,
Dans l’âme de Marie !
Voici le monde qui renaît
Après des millénaires d’oubli !
Et comme la tendre tige du jeune blé
Jaillie des profondeurs de la terre humide,
La création ressuscite !
Les arbres, amis fidèles de la Terre,
Touchés par la grâce,
Pleins de transport,
Abandonnent leur liquide tristesse,
Écoutent les cantiques des âmes de clarté
Et admirent la lumière de l’amour
Plus vive et éclatante que jamais !

17.
Голос Ангела света,
Золотая река,
Текущая в душе Марии!
Мир, оживающий
После тысячелетий забвения!
И, подобно нежному зелёному,
Пшеничному ростку,
Пробивающемуся из глубин
Влажной земли,
Возрождается творение!
Деревья, верные друзья земли,
Которых коснулась благодать,
Полные стремления,
Расстаются с вязкой тоской,
Вслушиваются в псалмы светлых душ,
И восторгаются светом любви,
Более, чем когда-либо,
Исполненным жизни!

17.
Głos anioła światłości,
Złota rzeka,
Płynąca w duszy Marii!
Świat budzi się do życia
Po tysiącach lat zaniedbania!
I, podobne do kruchego , zielonego
Kiełka pszenicy,
Przebijającego się z głębi
Wilgotnej ziemi,
Odradza się stworzenie!
Drzewa, wierni przyjaciele ziemi,
Których dotknęła łaska
Pełne nowych dążeń,
Rozstają się z lepką melancholią,
Wsłuchują się w psalmy jasnych dusz
I podziwiają światła miłości,
Cudniejsze, niż kiedykolwiek
Pokazało życie!

Перевод на польский: Калина Изабела Зиoла
Tłumaczenie z języka rosyjskiego: Kalina Izabela Zioła