Statistiques
Blogspot            ancien site - cliquer ici / old website - click here            Poetrypoem

LA POESIE RUSSE (islandais)

PDF
Imprimer
Envoyer

RÚSSNESK LJÓÐLIST

 

„Skæra nótt, björtu skuggar“

      F.I. Tutchev

 

Ég var barn himneskrar tónlistar þinnar, Ó ljóð Norðursins;

dag og nótt ruggaði ástrík móðir mín vöggu minni

þar sem stórar og saklausar, ringlaðar stjörnurnar,

vinir sálna, vatns og svefns,

lýstu mér þar sem ég lá.

 

Ó, vegferð hjartans frá eilífð til  hreinnar eilífðar!

Fuglar óumræðilega blandaðir birtu!

 

Ó dýrðlega ljóðlist, þú klæddir

brothættar hendur mínar snjófjúki,

miklu snjófjúki á austurleið,

hátíðlegu eins og frjálsar gæsir á flugi,

með laufi fíngerðra silfurbjarka jafn næmar gagnvart kossum golunnar

og heilög sál kliði engla;

þú huldir hjarta mitt með tíma-stráðum bárum steppanna,

með snjókornum attneskrar hvítu, með brómberjum, mintu og sírenu,

fagurrauðum bóndarósum, létt fljótandi rósum, blómstrandi lúpínum.

 

Með því að nefna hluti verð ég hluti sálna þeirra!

Haf sem nærvera Guðs steypir sér í,

himnesk dirfska sem ég verð að fylla með kossum!

Ó sál mín, þarf allt gott og hreint í mér að

valda mér þjáningu svo ég verði verðugur?

Ó ljóðlist Norðursins, þú lést hjarta mitt bresta

uns það náði óravíddum fullkominnar ástar!

 

Þú komst, Ó kristalstæra ljóðlist, inn á breiðstræti hugsunar minnar

eins og nóttin kom hlaupandi líkt og fjárhirðir yfir ár,

yfir engi, með hjarta af gulli, af söng, af bláberjum!

Þú fylltir unglings hold mitt með mildum yl þínum,

hendur mínar með bjartari versum en bjarta dögunin,

með tilfinningum hreinni en hreinasta loft!

Ég skalf af kennd sem barst á logandi vængjum

skarpskyggnra eldflugna.

 

Þroskað var hveitið undir gælum þínum og fersk hin ljúfa jörð

þegar, Ó guðdómlega ljóðlist, varir þínar snertu höfuð mitt!

Hve endalaust sefur eldur í hverju ljóði!

Viðkvæmt líf mitt er mögulegt aðeins vegna þess að ég lifi með orðum!

 

Ó þið, sálir tónlistar orða, sálir við lok hverrar hreyfingar minnar,

ég elska ykkur, Ó sálir, og ég mun aldrei þreyta tímann né láta hann sofna

en mun standa við erindi mitt um tryggð við blíð andlit framtíðarinnar!

 

Ó hitasóttar söngur rússnesku þjóðarinnar,

þú opinberaðir, opinberaðir mér til kvíða

upphafið andlit Krists, guðs míns og elskandi Herra,

skerandi bjöllur guðlegra orða hans, þess kjarna

sem eingöngu er snertur af þeim verum ástar og vonar með

gullinni ímynd gæskunnar fljótandi djúpt í augum sér.

Ó Kristur minn, Kristur þér krýpur allur tími og líður!

 

Þú vísaðir mér leiðina til himna,

þú kenndir mér serafa listina að vita hvernig á að elska jafnvel

birtulausu dagana,

stundir sneyddar miskunn,

sárt syrgðu bækurnar, særðu ölturin,

myrtu prestana og þögn hinna réttlátu,

söng sáðkornanna í skuggum jarðarinnar!

Ó söngur, uppskerumaður djúpsins!

 

Ó ljóð Norðursins, himnar á eilífu iði, logandi stóð hesta

eilífðar tónlist máttug og sönn

eins og innyfli sífrjós hafs,

eins og ofsastormar, hraðbrautir og titrandi skógar,

línvötn og himnar án skugga!

 

Raddir, raddir, Ó liljuraddir, háleitt ljós af ljósi

smurning sem kennir okkur allt;

kom raddir markaðar undum Guðs

og legg alsnægta söngva þína

í augu mér, í ást mína, í stund

biturra ópa, í opna sál mína

fyrir gælum aspa, fyrir gulli maríulykils:

 

Púskin þokkagyðjanna og Lermontov liljanna,

Koltsov steppanna og Tutsjev fullur algleymis,

blíður Blok sem elskar Krist og Mandelstam frasasmiður

þar sem tímanum blæðir og endurreisir rósirnar,

Akhmatova undanna, Jesenin Rússlands,

dögunar lilja vallarins meðal bernskra tára minna,

og Klebnikov sem átti drauma sem hjúfruðu sig við fætur orða,

svimi Balmonts, klær Tsvetaevu!...

Ivanov hinn lostafulli Magus menntamanna,

Pasternak furanna, jarðarberjanna, dvergkrákanna,

og þú, fágaði engillinn minn, Vladimir Majakovskí,

Boðberi Vonar og Bók Óendanleikans!

 

Þið, sálir ljóss og birtu Himnanna,

raddir mikillar mildi sem breytti rödd minni

í sætt skip á siglingu inn í elda

Vetrarbrautarinnar og Andlit Guðs!

 

Nú, Ó ljóð frelsis, eruð þið orðin þessi óviðjafnanlega heilaga þögn

sem sætlega fyllir blóð mitt, blómstrandi

með hljóði, tárum, gleði og ávöxtum,

með orðum af skíra gulli, sýnum, vísum,

djúpum og höfgum gegnsæjum dæmisögum,

iðandi, frjóum og björtum eins og tré þagnar

sem bindur hjarta mitt við varir himinsins!

 

Traduit en islandais par Hrafn Andrés Hardarson